Die Nuusbrokkies van Namibia

06 mei 2019, door Webmaster PHG

Dat was ‘n hele mooie plechtigheid van de dodenherdenking in Nederland op zaterdag 4 Mei. De man met de trompet .De grote klok die acht uur sloeg en dan de twee minuten volledige stilte.Het was ‘n aangrijpende ceremonie en ook het < Wilhelmus van Nassouwe > gaf mij kippenvel om het nationale volkslied alleen in ‘n ver land te horen zingen. Daarna de verschillende kransleggings voor de doden.

Hier hebben wij op dezelfde dag in Namibia ‘n openbare vrije dag gehad om de Cassinga dag te herdenken. Op die dag zijn in Zuid Angola bij de Namiebiese grens enkele honderden voornamelijk kinderen en vrouwen in ‘n opvangkamp gebombardeerd door de Zuid-Afrikaanse militairen. Ze zijn in ‘n groot massagraf begraven. Daarna zijn de onderhandelingen gekomen door de UNO troepen en zijn we op 21 Maart 1990 in Namibia onafhankelijk geworden.

Het is maandag 6 Mei en daar is al ‘n paar dagen geen wolkje te zien. De temperaturen zijn aangenaam van 26 tot 34 graden in de middag en in de avond rond de 13 tot 17 graden. Het is onze herfsttijd. De maanden Junie en Julie zijn de koudste maanden en dan kan het soms ook onder het vriespunt gaan. Toen de kinderen op vakantie gegaan zijn, hadden we het water al uit het zwembad laten uitlopen. Maar van 26 tot 28 April kregen we 130 kerk koorleden in Cambridge hostel op bezoek. Zij wilden ook graag ‘n keer zwemmen en toen hebben we maar gauw in de nacht het zwembad laten vol lopen. Het water was wel fris maar het was in de middag rond 35 graden. Ik gebruik nu maar elke dag het zwembad totdat de kinderen weer gaan komen. Op zondag 28 April is de hele groep koorleden naar Aranos in onze kerk gaan zingen. Al die verschillende kerkkoren waren tot een groot bisdomkoor samen gesmolten en ze zongen het Alleluja zo mooi, dat we bij het uitgaan van de kerk nog ‘n keer gevraagd hebben om dat Alleluja nog ‘n keer te zingen. Op 13 Mei begint het tweede trimester weer van de school en dan laten we het water maar weer eruit, anders zullen de kinderen teveel hoesten en dan ben ik schuldig. We hebben geen thermometer om het water te meten, maar misschien is het 17 tot 18 graden nog.

Op 14 Mei begint onze reis naar Israël. Onze Bisschop Willem Christiaans met 4 priesters en 35 mensen van de verschillende parochies vliegen in de namiddag van Windhoek naar Addis Ababa en vandaar naar Tel Aviv in Israël. Daar waren nogal wat schermutselingen met raketten van Gaza en Israël gaf natuurlijk antwoord met zijn bombardementen, maar dit lijkt toch weer rustig geworden door bemiddeling van Egypte. Bij mijn terugkomst in Windhoek wil ik zomaar bij Dokter Stellmacher gaan om mij die hormoonspuit tegen prostaatkanker weer te laten geven De eerste drie maanden zijn dan voorbij. Dit gaat nog steeds goed en ik zie eigenlijk ook geen grote bijverschijnselen.

De Republikein-krant heeft nu vele artikelen over de geweldige invloed van de grote droogte in Namibia, maar bijzonder ook op de kommunale gebieden van de Namabevolking: Die reservaten van Karasburg, Gabis, Tses, Gibeon…..< Droogte verpletter kommunale boere >. < Meer as 30.000 beeste (koeien) en meer as 46.000 stuks kleinvee het reeds sedert Oktober 2018 gevrek. Die land se totale graanoes sal ‘n geskatte 53 % kleiner as verlede jaar wees.>
In het zuiden van Namibia hopen de mensen nog wat winterregen van Suid-Afrika, Kaapstad en Namaqualand te kunnen krijgen. Daar komen dan heel veel bloemen op en onkruid, dat ook door de dieren gegeten kan worden. Maar daar is dan ook het gevaar dat veel magere dieren door de koude en natheid dood gaan natuurlijk.
Dit was het maar weer….tot volgende maand Junie.
Pater Martin.