Dit is maandag 6 Julie en dit is de koudste wintertijd, die ik in mijn 58 jaar in Namibia beleefd heb. Dit was al ‘n paar nachten tot het vriespunt en overdag met volop zon, werd de temperatuur in de middag ook maar tot 16 of 18 graden. In mijn eigen kamer was de temperatuur ook maar 13 graden en ik hield mijn trui en jasje daarover aan om niet met kippenvel te moeten rondlopen.
In de avond, voor ik naar bed ga, kook ik gauw ‘n volle kookpot water en gooi die in ‘n rubberzak. Die leg ik dan onder de dekens bij het voeteneinde, zodat mijn bed verwarmd kan worden. Voor ik in bed ga, verskuif ik die rubberzak nog ‘n paar keer, zodat het hele voeteneinde warm geworden is en dan verdwijn ik zelf tussen de dekens, totdat net mijn neus boven de dekens uitsteekt. Het water in de rubberzak is nog tot in de morgen ‘n beetje lauw en dit werkt als ‘n vijfster hotel verwarming. Meestal duurt zo’n koude periode net ‘n paar dagen en in de gewone wintertijd, wordt de temperatuur in de middag toch weer tot 24 of 27 graden en dan blijft het in de kamers nog maar koud en moet je de vensters openmaken, zodat de warmte kan binnen komen.
Zo hebben jullie juist ‘n hittegolf in Nederland gehad en ook in Europa op verschillende plekken: ongekende temperaturen die voor sommige mensen dodelijk kunnen zijn.
Op vrijdag 19 Junie zijn de gebouwen van de zending van Stampriet weer opnieuw in gebruik genomen door de regering. De Namibiese vlag is gehesen en het Namiebiese volkslied gezongen. Omdat onze bisschop in ‘n vergadering met de Raad van Kerken was in Windhoek, had hij mij gevraagd om maar met bijbellezing en gebed de bijeenkomst te openen. (zie de toelichting en foto’s hieronder) De Onder Presidente zou zelf gekomen zijn, maar was verhinderd en had daarom ‘n andere Minister gestuurd. Verschillende Districtsbestuurders waren gekomen, omdat de regering in heel Namibia van hierdie soort scholen wil gaan oprichten om de volwassen jeugdiges onderricht te geven in allerlei praktiese vaardigheden zoals: huishoudkunde, agriculture, sweis, electriese opleiding, garage en tractors onderhoud, bakkery en ‘n wevery voor katoenwol. Op verschillende plekken zijn deze scholen al bezig en onze school was ook al vorig jaar begonnen met 35 studenten-volwassenes en dat zijn er nu al meer als 100, die in de gebouwen gehuisvest worden. Enkele kombies met studenten van andere scholen waren ook bij de opening aanwezig. Daar waren twee grote tenten opgesteld om ze allemaal tegen de winterkoude te beschermen.
Daar zijn zoveel werkeloze jongeren in Namibia, ook met matriekopleiding, die werkelooos rondlopen. Als ze deze opleiding volgen, kunnen ze meer verdienen en hun families daarmee ook onderhouden.
Wij hadden in Stampriet al ‘n privaatschool gehad tot matriek en enkele priesters en zusters hebben daar hun opleiding ontvangen, ook twee van onze gepensioneerde zusters M.S.C. waren in die school. Mnr. Josef Katjaita is ook met ‘n landbouwschool bezig geweest in de tijd van P. Ludger Holling en daar waren ongeveer 30 jongmannen, die agriculture en tractor onderhoud en de verschillende maniere van besproeing geleerd is. Ook ‘n slachterij is ingericht om de schapen en koeien te kunnen slachten en verkopen.
Maar Mnr. Katjaita is plotseling gestorven en Mnr. Manfred heeft daar maar voorlopig overgenomen om dit tot ‘n einde te brengen bij gebrek aan finansies zekerlijk.
Op 19 Maart 2007 was door de Bisschopsraad van Keetmanshoop besloten om de school en hostel op het einde van het jaar 2007 toe te maken. De scholen in de omgeving konden de kinderen overnemen en de meeste kinderen waren van Aminuis en Windhoek. De farm is verhuurd en de gebouwen hebben leeg gestaan. Onze Bisschop Willem Christiaans is blij, dat de regering nu de gebouwen in gebruik genomen heeft voor de volwassenes.
Op 27 Junie hebben we ‘n groot feest in Gabis gehad van Zr. Hildegarde Benigna Rooi O.S.F.S. Zij heeft haar gouden Jubileum gevierd. Toen ik in 1968 in Namibia gekomen ben, was zij al ‘n dienstmeisje bij de zending in Karasburg. Dit was ‘n prachtige feest met ‘n volle kerk en ook onze bisschop was daar natuurlijk. Ik heb ook heel veel jaren daar doorgebracht in het thuisland van de Namas. Ik was de vervanger van P. Heilmann en hij is in de vakansie in Duitsland gestorven en toen ben ik in Gabis gebleven.
Omdat we hier P. Guillaume uit Benin, de assistent van onze Generale overste, op bezoek hebben in Namibia, heb ik hem op zaterdag 4 Julie meegenomen naar Stampriet en Witkrans en Aranos en Cambridge om hem enkele zendingsplekken te laten zien met hostels en farms. Omdat zuster Perpetua M.S.C. die plekken ook nog nooit gezien heeft, is zij ook meegereden. Het was ‘n beetje jammer, dat alle hostelkinderen juist in dit weekend naar huis waren voor ‘n lange naweek. In Cambridge zijn 240 kinderen en in Witkrans 140 kinderen in het hostel. De mensen waren blij om mij weer ‘n keertje te zien.
Dit is nu een jaar geleden, dat bisschop emeritus Pollitzer na het hospitaal in Windhoek gegaan is. Dit lijkt niet, dat hij nog eendag daaruit zal gaan komen. Toen ik hem laatst gezien heb, kon hij mij ook bijna niet herkennen en dit lijkt, dat hij meerdere dingen vergeet. Alles moet hem aangegeven worden. Die Here zal zelf zeker maar eendag moeten besluiten hoe dat dit tot ‘n einde zal gaan komen?
Op 18 Julie 2026 zal Monseigneur Linus Ngenomesho O.M.I. tot bisschop worden gewijd in Rundu.
Ik denk dat de afstand naar Rundu ongeveer 1300 km of zelfs nog meer zal zijn. Toen ik priester was in Rehoboth, heb ik de diaken Stephanus Karwapa naar Rundu gebracht, omdat hij in zijn thuisplek de priesterwijding daar zou gaan ontvangen in Rundu. Maar je bent 4 dagen bezig om heen en weer te rijden en dat is voor mijn rug ook niet zo goed.
Op 30 Julie vlieg ik op vakantie vanuit Windhoek naar Frankfurt en kom vroeg in de morgen daar aan. Dan vlieg ik ‘n beetje later naar Amsterdam verder en zal om 09. 00 uur daar aankomen. Ik zal in de Augustus maand geen Nuusbrokkies rondsturen, maar zal dus weer in September met jullie allemaal in Kontakt komen.
Voor mijn familie en bekenden in Nederland zeg ik alreeds: Tot ziens in Nederland en voor de anderen: Tot schrijfs rond half September.
Pater Martin.
Toegift:
Dit was de bijeenkomst in Stampriet waar ik met bijbellezing en gebed moest beginnen, nadat het Namiebiese volklied was gezongen.
Dit had in Mariental 45 mm geregend, maar Stampriet had niet n druppel gehad. Wijhadden harde wind maar dat werd rond 12.00 uur zandstoerm en de grote tent, die hier op de foto nog vol volwasse studenten volstaat, is het tentzeil boven losgerukt en maar alles buitekant sneller afgewerkt en mijn toespraak is toen ook maar achterwege gelaten. Daar waren enkel grootkoppen van Windhoek, maar ook degoeverneurs van Karas en Keetmanshoop Streken. Zelfs enkel uit het buitenland Nigeria, Ghana en Duitsland. Dit was n goede byeenkomst, maar die stofstorm was daarom te erg. We kregen daarna binnen de gebouwen goedopgesmeerde broodjies en daarna weer huistoe. Ongeveer 10 km buiten Stampriet begon het toen toch nog te regenen.
Wij hadden in de nacht 45 mm regen gehad en in de morgen nog 5 mm.
Onze regentijd is eigenlijk in Maart al voorbij. Dit is de winregen van Suid. Afrika, die dan later de mooie bloemen voortbrengen in Namaqualand as de wintertyd voorbij is.
Groetjies. Martin
