Dit is woensdag 7 October en onze wintertijd in Namibia is voorbij. Soms is het nog ‘n beetje koel in de morgen met 13 of 14 graden, maar in de middagtijd is het dan al gauw 24 tot 30 graden. Toch lijkt het, dat er ook in Namibia ‘n verandering in het weer plaatsvind. In October en November verwachten we eigenlijk geen wolken en zeker nog geen regen. En dat is nu al twee keren gebeurd, dat er echte regenwolken met zelfs enkele donderbuitjies zijn gekomen. Daar is maar 5 mm regen uitgevallen, maar op sommige plekken toch ook wat meer. Misschien dat de <El-Nino> de oceanen se opwarming, ons klimaat al vroeg begint te beïnvloeden. Maar de weerprofeten blijven nog stil.
Op 25 September stond bij ons in de Afrikaanse krant <de Republikein>: „Dis ’n oorlog”. Die Namibie-Landbou-Unie pleit vir ‘n Noodtoestand en versoek die regering om ‘n noodtoestand af te kondig na die bevestiging van <bek en klouseer (Bks) binne Namibie se internasionaal erkende Bks-vrye sone, waarna vleis gister van die winkelrakke opgeraap is>.
Dit is nou inderdaad ‘n noodtoestand: Geen enkel dier: koei, schaap of geit mag vervoerd of geslacht worden. Zelfs de boeren op hun eigen farm mogen geen dier voor henzelf slachten of vleis naar ‘n ander plek vervoeren. Alles is onder strenge toezicht en padkontroles.
In Suid-Afrika was er al maande geleden de Bek en klouseer uitgebroken en daar was strenge kontroles bij de grensposten. Toen wij in Januarie naar Keimoes reden voor de vergadering van de Oblatenkongregatie, moesten wij ook op onze terugweg met onze schoenen door ‘n desinfekteerbad om alle aanhangende kiemen dood te maken en ook de wielen zijn gespoten bij alle auto’s en vrachtwagens. Maar de ziekte is nu dus toch in de Karas Region uitgebroken bij de Oranjerivier.
Omdat de ziekte nog niet in de Hardap Region vastgesteld is, heeft de regering ‘n nieuwe grenslijn bij de Hardap Region ingesteld, zodat alleen de Karas Region als <besmet gebied> beschouwd kan worden en dat de buitenlandse handel en verkoopsbedrijvigheden vanaf de Hardap Region daar gewoon door kunnen gaan. De afstand van de Oranjerivier tot de Hardap Region Mariental is ongeveer 530 km. Dan blijft er dus toch nog iets meer als 1000 km tot Rundu, de grens met Angola over, om toch nog ‘n Internasionale erkende Bks – vrije sone te houden. Want daar is ‘n grote handel met het buitenland: In de laatste 6 maanden zijn bemarkt : 250.000 koeien, 447.299 schapen en 47.286 bokken.
Dit is dus ‘n geweldige krisis in Namibia en ook ‘n spannende tijd. Want als er nu de bek en klouseer ook ergens in de Hardap Region vastgesteld gaat worden, zal heel Namibia in de krisissituatie belanden en alle handel met het buitenland wordt dan direct afgebroken.
Omdat verschillende mensen gevraagd hebben hoe het met bisschop-emeritus Philipp Pollitzer gaat, wil ik maar iets daarover zeggen. Dit is nu al meer als ‘n jaar, dat hij in het hospitaal in Windhoek verzorgd wordt. De eerste keer begin September, na mij vakansie, heeft hij mij direct herkend en was hij aanspreekbaar en gaf hij antwoorden en ik dacht dat hij beter was als de vorige keer. Maar ‘n week later was ik weer daar en toen herkende hij mij niet en je kon geen gesprek met hem voeren. Alles moet hem ingegeven worden, ook drinkwater. Hij kan niets meer zelf hanteren. ‘N paar maanden geleden had ik hem nog gevraagd, of ons voor gezondheid voor hem moeten bidden, of dat hij maar liever <Huis-toe> zou wil gaan? Toen zei hij: Ja, maar nie nou al! Maar ik denk, dat je maar niet meer voor meer gezondheid moet bidden, maar liever dan: Dat God se wil maar mag geschieden en dat de dood welkom zal zijn voor hem.
Mijn familie heeft ‘n familiedag gehouden op zondag 4 October en daarbij alle neven en nichten daarbij uitgenodigd. De opkomst was 100%, want zij hebben al lange tijd ook hun eigen <app>, zodat ze altijd al met elkaar in verbinding staan. Dit is ‘n geweldige sukses geworden en heel veel foto’s en video’s hebben ze opgestuurd. Het was ook prachtige zonnige weer. Mijn eigen familiezusters en broers waren vroeger samen 21 personen met hun getrouwde partners. Maar intussen zijn 2 zusters en 1 broer en 4 zwagers gestorven. De neven en nichten zijn in ‘n lijn achter elkaar gaan staan en dat waren er 24 als ik goed geteld heb en met hun partners erbij zijn dat er 48 personen. De groepsfoto waar ze dus allemaal bij elkaar staan, moeten er ongeveer 62 op de familiedag bij elkaar geweest zijn.
Jammer dat ik er niet bij kon zijn. Maar daaraan word ik al ‘n beetje gewoon. Bij die 7 sterfgevallen was ik ook niet tegenwoordig. Daarom ga ik nu maar elke jaar ‘n maand vakantie in Nederland houden, zolang ik mijn eigen handbagage se koffertje kan hanteren.
Dit was het maar weer voorlopig. Tot begin November die volgende keer.
Hartelijk gegroet.
Pater Martin.
