
Licht in de straat:
Verwachting en omzien naar elkaar
De Advent is een tijd van verwachting en verstilling. Terwijl de dagen korter worden en de huizen zich vullen met lichtjes, worden we als gelovigen uitgenodigd om stil te staan bij het grootste licht dat in onze duisternis komt: de geboorte van Jezus Christus.
We steken week na week een extra kaars aan op de adventskrans. Het is een teken dat het licht groeit, dat de komst van de Heer nabij is en dat we uitzien naar een wereld van vrede en gerechtigheid. Maar hoe vertalen we dat hemelse licht naar het hier en nu?
Kijk in je straat…
Het antwoord begint heel dichtbij. Als we de deuren van onze kerken en huizen openzetten en de straat opgaan, wat zien we dan?
Vaak denken we bij Advent aan grootsheid, maar Gods liefde manifesteert zich in het kleine. Achter menig voordeur in onze eigen buurt schuilt een diepe stilte of een stille zorg of stille armoede. Wij worden opgeroepen om net als Jozef en Maria oog te hebben voor de mens die onderweg is.
Echte Advent vieren is de ogen openen. Het betekent dat we in onze eigen straat een teken van hoop worden. Een groet, een luisterend oor, een onverwachts kaartje of het delen van onze overvloed: het zijn kleine vlammetjes die het donker verdrijven.
Laten we op weg gaan
Laat deze adventsperiode een tijd zijn waarin we niet alleen wachten op Kerstmis, maar waarin we zélf wegen bereiden. Mogen we in onze straten, in onze parochies en in de wereld om ons heen dragers zijn van dat ene, onuitblusbare licht.
Een gezegende en genadevolle adventstijd toegewenst!
Pastoor Jochem van Velthoven
