Stille Zaterdag…. wordt het nog Pasen?

01 april 2020, door Webmaster PHG

Het is stiller geworden op straat. Niemand kan zich onttrekken aan het Coronavirus. En niemand weet wat het worden zal. Het Coronavirus duwt ons met de neus op de feiten: we zijn en blijven kwetsbare mensen. Niet alleen hier of daar, maar wereldwijd. Het maakt ook zichtbaar hoe onze levens met elkaar verweven zijn en hoe wij elkaar nodig hebben. Het virus kent geen grenzen. De aarde is werkelijk ons gemeenschappelijk huis. Wij zijn verantwoordelijk voor elkaar, wereldwijd.
Onze situatie lijkt zich te weerspiegelen in Stille Zaterdag. Het is een merkwaardig dag, een dag tussen vrees en hoop, dood en verrijzenis. Niemand weet wat het worden zal. Want op Goede Vrijdag kreeg de dood het laatste woord. Het leven valt stil. Is leven nog mogelijk? En hoe dan? Maar wacht, het is eerst Witte Donderdag geweest. De dag waarop Jezus weet dat hij gaat sterven en kiest voor het verlangen om het leven door te geven. Hij deelt het brood, zijn leven. Houdt zijn keuze stand?
Pasen is niet het feest van eind goed al goed, je adem inhouden tot je weer lucht kunt happen. Volhouden tot de zon weer gaat schijnen. Blij zijn dat je het overleefd hebt.
Pasen is doorléven. Stille Zaterdag geeft ons die tijd. Tijd om Goede Vrijdag tot ons door te laten dringen: ja wij zijn kwetsbaar. Tijd om Witte Donderdag tot ons toe te laten: ja wij zijn er om ons leven te delen en door te geven.
Het wordt Pasen als Witte Donderdag niet verdrongen wordt door Goede Vrijdag. Of sterker: als we na Goede Vrijdag ontdekken wat Witte Donderdag betekent. Dat ons leven delen en doorgeven werkelijk ons doet opstaan en verrijzen. Van vrees naar hoop. Van dood naar leven.
Namens het pastorale team: Zalig Pasen
Edith Hertog, pastoraal werkster