Het middelpunt van het heelal

08 september 2019, door Webmaster PHG

Toespraak startviering 8 september 2019

Thema van de startviering: Oog hebben voor elkaar.
Aan het begin van dit nieuwe werkjaar in onze parochies, staan wij graag stil bij al die mensen, die oog hebben voor elkaar: onze vrijwilligers.
Het middelpunt van het heelal: veel mensen vinden dat alles alleen om hen draait, plaatsen zichzelf in het middelpunt van het heelal in plaats er onderdeel van te willen zijn. En alles moet die persoon kunnen doen. Ze maken een bucket list maar welke onrust zit er in het maken van zo’n lijstje? Noteren wat je allemaal nog moet doen om jezelf gelukkig te voelen, niets gemist te hebben. Een gemiddeld leven is maar saai. Als je erbij wil horen moet alles in uitersten en ook de IK is in de sociale media vaak het middelpunt. Toch zie je als resultaat van al deze digitale contactmogelijkheden het feit dat er zoveel medemensen toch zo eenzaam zijn. Jong en oud.

De hele wereld: je moet er geweest zijn. Wat voor ellende heeft deze drang voortgebracht op veel plaatsen op de wereld, bekijk de foto met de file van bergbeklimmers op de Himalaya. Tevredenheid is ver te zoeken, hebzucht is de gemene deler. De vooruitgang van de wereld, de goeie nieuwe tijd waarvoor we een hoge rekening moeten gaan betalen. Wat is er mis met de innerlijke rust? Je hulp, liefde en troost te kunnen geven aan je naaste in je omgeving en binnen de parochie.

“IK” ben het middelpunt, die zienswijze was ook te lezen in een krantenartikel over een man die met de kerk de vloer aanveegt en zich verschrikkelijk irriteert als hij zijn bier op een terras moet drinken terwijl hij gestoord wordt door klokgelui van de kerk, dat instituut waarvan de houdbaarheidsdatum al lang is verstreken. Hoe mooi was de reactie van een lezer enkele dagen later die zich verwonderde over het feit dat de man dus geen last had van al het andere lawaai om zich heen en de man op het terras liet weten dat hij de kerk eens in moest gaan. Zichzelf eens moet afvragen wat een ander denkt en belangrijk vindt en waarom. Eens gaan kijken en vragen wat de kerk in deze tijd wel is. Niet IK maar samen!! Oog hebben voor elkaar.

Natuurlijk beleven wij nu niet die bloei uit de kerkgeschiedenis van vroeger maar daarbij mag je jezelf ook wel afvragen of dat de juiste manier was. De aantallen zijn dan wel niet meer zoals toen maar de intentie is er zeker: wij zorgen er wel voor dat het samen-gevoel wordt toegelaten. En natuurlijk: alleen ga je sneller maar samen kom je verder. Wat mooi als je tijdens de vrijwilligers-bedankavond zoveel mensen bij elkaar ziet die zichzelf niet in het middelpunt hebben gezet maar er juist graag voor anderen willen zijn. Samen in werkgroepen actief en dienstbaar zijn en daarbij gelijktijdig de persoonlijke interesses en hun leven met elkaar delen. Je voelt jezelf opgenomen. Het bestuur zoekt steeds naar mogelijkheden om dit in stand te houden.

Er is maar één middelpunt en zij die alleen op zichzelf gericht zijn, kunnen daar niet allemaal tegelijk staan. Wij mensen draaien allemaal om dat ene middelpunt, de oorsprong van alles: Hij die ons als opdracht en voorbeeld gaf: heb je naaste lief en niemand zal meer eenzaam of ongelukkig zijn. Zet je naaste in het middelpunt.

Onze handen zorgen ervoor dat veel werk wordt verzet, dat veel mensen worden geholpen. Wij ondersteunen als vrijwilligers het Pastoresteam, hebben oog voor elkaar en onze medeparochianen. Op die manier is er in de afgelopen twee jaar al hard gewerkt om het parochieplan in praktische acties om te zetten. Ik zeg niet dat alles probleemloos verloopt, wij zijn mensen en hebben te dealen met onze karakters en tegenstellingen. Maar met handen kun je op tafel slaan maar je kunt ze ook schudden.

Een prachtig werkjaar gewenst.
De bestuursleden spreken u graag.

Gerard Jansen
Vice-voorzitter Parochiebestuur Personele Unie Dongen – Rijen.