Het leven … een pelgrimsweg …

06 september 2020, door Webmaster PHG

Toespraak startviering 6 september 2020

Een pelgrimsweg is geen gewone weg, mooi glad en geasfalteerd. Een pelgrimsweg bestaat uit hobbels en kuilen, lastige gedeelten en obstakels. En wij allen gaan zo onze eigen pelgrimsweg.
Het ene weerrecord na het andere wordt op onze aarde verbroken. Kan het nog warmer, nog natter, nog droger? De laatste jaren wordt er vaak geconstateerd dat de wereld letterlijk in brand staat. De temperatuur stijgt wereldwijd in rap tempo. Hierdoor verdwijnen zekerheden en natuurrampen zorgen voor ellendige omstandigheden voor miljoenen mensen in onze wereld; honger en angst. Maar de mensheid volgt zijn weg, zijn pelgrimsweg.
Onlangs werden protesten in Hongkong met geweld onderdrukt en gaat het Wit Russisch volk massaal maar vredelievend de straat op. In Nederland is het staken en demonstreren herontdekt. De wereld is massaal in protest, de rassenrellen komen tot een hoogtepunt ‘Black lives matter’. Het leven van onze zwarte medemens doet er zeker toe, maar alle levens doen er toe. ‘All lives matter!’ Iedereen mag er zijn, ongeacht kleur, geslacht of geaardheid. Voor velen geen makkelijke weg om te gaan, een ware, zware pelgrimsweg.
Afgelopen voorjaar een crisis: wat begon als ogenschijnlijk een gewone griepgolf werd een heuse pandemie, die een ongekende invloed had en heeft op het leven van iedereen. Alle protocollen, waarvan de regels steeds weer werden aangepast, hebben heel wat vrijwilligers veel werk bezorgd en voor het Pastoraal team kwam er, hoewel de vieringen vervielen, een bijzondere maar toch drukke tijd. Er verschenen mooie pastorale brieven, die de leegte van het niet kunnen samenkomen, invulden. Mariakaarten vervingen de Mariavieringen in de maand mei en de vrijwilligers ontvingen een prachtige bedankkaart. Waar een wil is, is een pelgrimsweg.
De ‘anderhalvemeter samenleving’ is het nieuwe normaal. Maar dit is voor ons niet normaal, maar abnormaal. Wij mensen hebben behoefte aan sociale structuren, aan familiebanden, aan een arm om de schouder en af en toe een knuffel. Beste medeparochianen, juist nu zijn we nog meer verantwoordelijk voor elkaar. Terwijl we verlangen naar het oude normaal, zoeken wij naar andere wegen om er voor elkaar te kunnen zijn. Elkaars pelgrimsweg wat proberen te vereffenen.
De hectiek van de wereld, de waan van de dag, het is een drukke weg die we gaan. Maar dan ga je naar de kerk of het dienstencentrum, mensen groeten elkaar vriendelijke gedag, drinken samen koffie in de keuken en een weldaad komt je tegemoet. Een kaarsje bij Maria, een gebed bij Anna of Gerardus, even tot rust komen, zittend op een harde bank. Op onze pelgrimsweg zijn er rustmomenten, momenten waarop je ervaart dat de ander er is voor jou. Al die vrijwilligers die het samen toch maar weer doen al gaat dat ook niet altijd van een leien dakje. Ook hier een pelgrimsweg. Maar laat ons niet blokkeren door obstakels, dan kom je nooit vooruit. Laat ons die helpende hand uitsteken en verantwoordelijkheid zijn voor elkaar!
U allen een prachtig en gezond werkjaar gewenst!
Bestuur Parochie Dongen en Klein Dongen-Vaart en Parochie Heilige Geest.