Ga met God en hij zal met je zijn

07 juni 2017, door Webmaster PHG

Pastoraal werkster Edith Hertog heeft zin in het tweede jaar

Na pastor Joost de Bont en diaken Rob van Uden is pastoraal werkster Edith Hertog de derde ‘nieuweling’ die aan het woord komt in een bijzondere interviewreeks. Een reeks waarin met alle nieuwe leden van het pastoraal team afzonderlijk wordt terug gekeken op hun eerste werkjaar in het samenwerkingsverband van de parochie Heilige Geest en de parochie Dongen en Klein Dongen – Vaart. Edith kijkt overigens niet alleen terug op haar werkzaamheden tot nu toe, maar vertelt ook over haar persoonlijke leven.

Door Brigitte Laurijsen

Help, een interview! Zo reageerde Edith Hertog toen ze te horen kreeg dat ze evenals Joost de Bont en Rob van Uden zou worden uitgenodigd voor een gesprek. Waarom? Ze legt uit: ,,Een jaar geleden zag ik er tegenop, zo van ‘wat kan ik in hemelsnaam over mezelf vertellen…?” Maar deze maand toen je me belde, dacht ik daar wel anders over, meer van ‘laat de vragen maar komen’’.

Eerste pastorale werkplek
Het samenwerkingsverband tussen de beide parochies is Ediths eerste pastorale werkplek. Het is echter niet haar eerste werkplek. Voordat zij besloot theologie te gaan studeren, had Edith al een studie economie achter de rug, gevolgd door een aantal werkjaren. Over die werkjaren en uiteraard over haar pastorale werk in het huidige samenwerkingsverband vertelt Edith vanzelfsprekend in het interview, maar eerst vertelt ze iets over haar jeugd.

Jeugd
Eerst maar eens even kennismaken. Edith vertelt dat ze is geboren in Moederheil in Breda, om precies te zijn op 19 juni 1963. Waarom in Moederheil? ,,Thuis liepen er al een paar ‘koters’ rond’’, licht ze toe. Met drie broers en drie zussen, waarvan één zus jong is overleden, groeide ze op in het zuiden van Breda.

Gelovig en muzikaal
Edith is opgegroeid in een gelovig en muzikaal gezin. Haar liefde voor de piano heeft ze vooral van haar moeder. Behalve van piano spelen hield haar moeder van naaien en tuinieren. Edith hield van buiten spelen en op zondag ging het gezin Hertog naar het bos. Vakanties werden doorgebracht in een huisje, van waaruit fietstochten werden gemaakt en musea werden bezocht. Ook nu nog bezoekt Edith musea. Ze heeft zelfs een museumjaarkaart. Zelf schildert ze ook. Als buitenmens maakte ze een schildervakantie naar Frankrijk. Edith toont een schilderij van een boom die volgens haar leven uit straalt.

Vader en moeder
Ediths vader werkte als parketsecretaris en was een sociale man. Moeder werkte niet buitenshuis, maar was wel op veel terreinen actief. Dat is ze nog steeds. Edith woont met haar 91-jarige moeder in Breda, hetgeen prima bevalt. Vader Hertog is helaas slechts 65 jaar geworden, maar hij had een belangrijke boodschap voor zijn dochter: ,,Zorg dat je je breed ontwikkelt’’.

Studie
Zich breed ontwikkelen. Dat heeft Edith ook gedaan. Eerst studeerde ze economie aan de universiteit in Tilburg en twintig jaar later besloot ze in dezelfde stad een HBO-studie theologie te gaan volgen. Een praktische studie waardoor ze veel werkervaring op deed. Tijdens haar studie werkte ze overigens ook bij Greenpeace. Niet als actievoerder, maar in een financiële functie. Edith benadrukt dat Greenpeace een vreedzame organisatie is.

Leven en sterven
Tijdens de uitvaart van haar vader hoorde Edith het lied ‘Niemand leeft voor zichzelf’ (gevolgd door: Niemand sterft voor zichzelf), hetgeen behoorlijk wat indruk op haar heeft gemaakt. Mogelijk is daar al de interesse voor theologie ontstaan. Na haar theologiestudie meldde Edith zich aan bij het bisdom. Op de vraag waarom ze naar hier – het samenwerkingsverband van de beide parochies – is gekomen, antwoordt Edith dat het te maken heeft met waar er personeel nodig is. Hoewel werkplekken niet voor het uitkiezen zijn, hield het bisdom wel rekening met haar wensen.

Installatie
Edith is per 1 maart 2016 benoemd en werkt sindsdien samen met pastor Joost de Bont en diaken Rob van Uden. Bij de installatie van de drie ‘nieuwelingen’ was ook de moeder van Edith aanwezig. Moeder Hertog was niet alleen blij voor haar dochter, maar deed ook een bijzondere uitspraak: ,,Je bent op je plek’’.

Overdracht
Een heel nieuw pastoresteam. Het was niet alleen voor de parochianen, maar ook voor de pastores wennen. Edith vertelt dat de samenwerking met het oude pastoresteam – bestaande uit Peter Derks, Gerard Oostveen en Rob van Sambeek – heel prettig is verlopen. ,,We hebben een paar gezamenlijke overleggen gehad. Er was gezorgd voor een goed overzicht en we hadden goed contact’’.

Samenwerking
Op de vraag hoe de samenwerking met Joost en Rob bevalt, antwoordt Edith: ,,In het begin was het nog zoeken. Niks staat nog vast als je begint’’. Dat is overigens niet bijzonder. Joost kende ze helemaal nog niet. Rob enigszins omdat ze als parochiaan in Breda wel eens een praatje maakte bij de koffie.

Taken
Een jaar na de installatie kennen de pastores elkaar natuurlijk veel beter. De taken binnen het pastoresteam zijn verdeeld. Edith is de eerst aanspreekbare voor de parochie Heilige Geest. Binnen het samenwerkingsverband richt ze zich vooral op catechese. Concrete voorbeelden zijn Vormsel, Kerk en School en Gezinskerk.

Bijzonderheden
Heeft Edith het afgelopen jaar bijzondere dingen meegemaakt? Ze denkt lang na voor ze antwoord geeft: ,,Het bijzondere is het vertrouwen dat je ontvangt van mensen. Dat staat los van wat ze me vertellen’’.

Zin en vragen
Op de vraag hoe het hier bevalt, antwoordt Edith: ,,Goed! Ik heb zin in het tweede jaar’’. Dat enthousiasme belooft veel voor de toekomst, maar het afgelopen jaar is niet altijd even gemakkelijk geweest. Wat was het moeilijkst? ,,Het eerste jaar was intensiever dan verwacht’’.
In de loop der jaren heeft ze antwoorden gevonden op de vele vragen die ze had. Bijvoorbeeld: ,,Waar is God?’’ Ediths antwoord: ,,Waar is tie nie?’’ Een andere vraag: ,,Wat moet ik met Jezus?’’ Het antwoord op die vraag: ,,Jezus leert me God kennen’’.

Levensmotto
Wanneer aan Edith wordt gevraagd of zij een levensmotto heeft, moet ze even nadenken. Dan valt haar oog op een kaartje in haar werkkamer. Een kaartje dat ze van een parochiaan heeft ontvangen bij haar aantreden. De tekst: ,,Ga met God en hij zal met je zijn’’. Edith vindt dit een prima levensmotto en vertelt dat ze gelukkig is. Gelukkig en goed gehumeurd.