Die vroege morgen

17 december 2016, door Webmaster PHG

Kerstmis is een feest voor herders. Zijn we niet allemaal als herders, op zoek naar toekomstperspectieven?
Lucas schrijft in zijn evangelie: “De herders gingen terug, terwijl ze God loofden en prezen om alles wat ze gehoord en gezien hadden, precies zoals het hun was gezegd.” (Lc. 2;20)

kerstherderDie vroege morgen toen de herders terug naar de schapen liepen, wat was de wereld toen mooi! De eerste vogels begonnen te zingen. Alsof de nachtelijke hemel het donkerblauw oprolde en er een nieuw tapijt tevoorschijn kwam, zeegroen en goudgeel aan de horizon. Het werd dag. Aan de eerste stralen trok de zon zich over de rand en weerspiegelde zich in de dauwdruppels. Alles schitterde…
Het viel de herders op, alsof ze nieuwe ogen hadden gekregen. In hun harten zong een lied, de woorden kwamen vanzelf. Woorden met een boodschap die mensenharten zou veroveren. Ze liepen in het licht, de herders, ze wisten zich gezien, ze voelden zich gekend. Ze hadden een verhaal waarover ze niet uitgepraat raakten.
En in het veld bij de schapen gekomen klopten ze hun dieren op de vacht.
De herders sloegen armen om elkaars schouders. Niet eerder waren ze zo vertrouwd met elkaar. Er zat een wonderlijke onwennigheid in hun manier van doen, een eerbiedige verbondenheid die nieuw was.
“Wat ons is overkomen”, zei de oudste, er zat ontroering in zijn stem.
“Dat mag een wonder heten!” vulde een ander aan, over zijn ogen vegend.
Ze keken omhoog, naar de blauwe lucht, de wolken en de zon, alles leek zoals gisteren. Maar ze zagen dat anders. Het zou nooit meer als gisteren zijn. Er was hun vannacht een toekomst geboren.
Van harte wens ik u allen, mede namens mijn collega’s van het pastoraal team, een Zalig Kerstfeest en een Nieuwjaar vol met toekomstperspectieven!
Joost de Bont, priester